Wiki

De paradox tussen vrijheid en onvrijheid

Vrijheid is voor Remonstranten een essentieel – misschien wel het belangrijkste – begrip in ons gedachtengoed. Een ‘kernwaarde’ noemt Sigrid Coenradie het begrip vrijheid elders op deze website. Allereerst natuurlijk vanwege de vrijheid van geloof: de vrijheid zelf te bepalen wat je wèl gelooft en wat je nìet gelooft. Zonder dat anderen dat voor je bepalen. Geen kerk, theoloog, staat, geestelijke leider, goeroe of mede gelovige die jou begrenst in je persoonlijke religieuze opvattingen en spirituele beleving.

Vrijheid

Voor remonstranten is vrijheid een kernwaarde. Vrijzinnig geloven, dat lijkt vooral heel veel niet geloven, niet in regels, niet in voorschriften, niet in dogma’s, misschien zelfs niet in God. Wat geloven remonstranten dan wel? En hoe denken ze over vrijheid?  Lees verder

Deze geestelijke vrijheid ervaren we ook als het om zaken gaat die niet direct raken aan het religieuze. Niet alleen leven. (Lees verder)

Heb uw naaste lief

Heb uw naaste lief. Voor mensen die christelijk zijn opgevoed is dit een bekend ‘gebod’. Maar ook voor niet-gelovigen is het een bekende frase, een soort gezegde bijna. ‘Heb uw naaste lief als uzelf’: een christelijke plicht tot mededogen en onbaatzuchtigheid. Dat je je naaste overigens moet liefhebben ‘als jezelf’ is een niet onbelangrijke voorwaarde die minder benadrukt lijkt te worden dan de dienstbaarheid. De angst om egoïsme en individualisme voedingsgrond te geven leidde tot het onderbelichten van deze nuancering. Of is het liefhebben van jezelf geen ‘nuancering’ maar net zo goed een opdracht?

Mijn God gelooft in mij

Welk beeld van God heb ik als ik zeg: ‘Mijn God gelooft in mij?’  Lees verder

Jezelf liefhebben Maar wat. (Lees verder)

Vrijheid van godsdienst

Wanneer religie en humor samenkomen gaat dat vaak samen met (religie)kritiek. Een religieuze grap – hoe hard ook – is overigens wel de mildste vorm van religiekritiek.

Mijn God kan tegen een grapje

Wie om zichzelf kan lachen, zal anderen niet zo snel van godslastering betichten. Mijn God kan tegen een grapje.  Lees verder

Christus eerste religiecriticus Als je er goed bij stil staat was Christus zelf de eerste religiecriticus. Als je er de bijbelverhalen op na slaat kom je tal van situaties tegen waarin Hij tegen de godsdienstige normen van zijn tijd ingaat. Hij had ongezouten kritiek op de uitwerking van geloofstradities en op het handelen van religieuze voormannen. Dat leverde soms geestige taferelen op, bijvoorbeeld toen Jezus de kramen van de verkopers in de. (Lees verder)