Wat zouden we moeten zonder onze vrijwilligers?

Door: ds. I Leng Tan

Onze gemeente draait op mensen die tijd, aandacht en betrokkenheid geven. Van gastvrijheid tot organisatie, van bloemen tot gesprekken.

Vaak verzucht ik dan ook in dankbaarheid: ‘Wat zouden we als geloofsgemeenschap moeten zonder onze vrijwilligers?’.  Jullie zorgen voor het reilen en zeilen van de gemeente en doen dat niet alleen voor de gemeente(leden) maar ook pro deo (‘voor God’). Het zijn namelijk geen goede werken waarvoor men in het mensenleven met geld beloond wordt, maar uiteindelijk van God beloning ontvangen.

Sommige werken vallen misschien niet heel erg op omdat ze zo vanzelfsprekend lijken, maar worden pas opgemerkt/gevoeld als die er niet meer zijn. Zo is er op zondag de deurdienst waar we mensen persoonlijk welkom heten (heel belangrijk) en een liturgie overhandigen. Het is het op elk moment ontvangen en begeleiden van de huurders van onze kerk die voor onze nodige inkomsten zorgen.

Om nog iets te noemen: het vervoer van gemeenteleden van en naar de kerk op zondag en zelfs doordeweeks met bijvoorbeeld vervoer naar het ziekenhuis, het onderzoek afwachten en dan het gemeentelid weer naar huis brengen. En er wordt voor elkaar gekookt. Zo doen we dat: we kijken om naar elkaar.

Vrijwilligerswerk zorgt voor betere en nieuwe contacten. Het verbindt ons en heeft daardoor ook een positief effect op onszelf. De kerkenraad (bestaat ook uit vrijwilligers) is heel blij met de bijdragen van de (andere) vrijwilligers. Maar we worden (gelukkig liefst gezond) ouder en daarmee neemt niet alleen het aantal vrijwilligers af maar ook wat er gedaan kan worden.

In februari zetten we daarom onze vrijwilligers graag in het licht én nodigen we nieuwe mensen uit om aan te haken.